Algemeen, WK OCR

De Run van me Leven

oktober 22, 2015
What's better then one wristband and medal? Yeah two wristbands and medals. Finished 34th of men in team :) #wcocr2015 #ocrunited #dmm #spartainfit #fitdutchies

Op Facebook had ik mij al laten horen over de eerste 2 dagen Amerika, en Dan ineens is daar die derde dag, Game Day. Hier voor had ik me hele training aangepast. Dit was het. Na een waardeloze nacht in het hotel, vroeg opgestaan, slecht slapen, je ken het wel. Besloten om mijn benen even lekker uit te fietsen alvorens het ontbijt. Daarna flink aan het ontbijt. Nog nooit at ik zo divers en veel als ontbijt.

Goed het moment was daar om te vertrekken, de klok sloeg 9.00am. Taxi voor de deur, instappen en richting het terrein. We werden netjes voor het terrein gedropt en de rest met een golf karretje vervoert. De kou hing nog goed in de lucht, aangezien de chauffeur van de golf kar volledig ingepakt zat.

Zo hup spullen in de tent, precies op tijd om de binnenkomst van Albon te zien, de echte wereldkampioen. Wat een man, in 1.37 even het parcours door gevlogen. Dit gaf mijn meteen de tijd om even op het terrein te lopen en te kijken of ik John al kon spotten, dit is een Amerikaanse vriend die ik dan ken via Facebook maar waarmee je gewoon een band op bouw rond de sport. Hij zit in het zelfde startvak dus dat is altijd gezellig.

Before the race yesterday with @johnlucio23 had a blast. Was a good race :) #wcocr2015 #fitdutchies #ocrunited

Before the race yesterday with @johnlucio23 had a blast. Was a good race 🙂 #wcocr2015 #fitdutchies #ocrunited

Het moment van starten kwam steeds dichterbij. Voor mijn knie had ik even paracetamol ingenomen, want je wil niet dat je ineens uitval omdat je teveel pijn hebt. Nog een banaan erin, eiwit reepje en de kleding mag uit. Qua kou vond ik het eigenlijk wel mee vallen. Richting de start wandelen om je nummer op je hoofd te laten zetten, je plek in te nemen in het veld. We stonden met een mooi groepje op de eerste startlijn. Heerlijk opgezweept door Coach Pain, je klaarmaken voor dat ene moment, en ineens is daar die knal. Oeps, ik let 1 seconde niet op, maar we zetten aan en vertrekken. De race is begonnen. De hartkloppingen zijn verdwenen en hebben plaats gemaakt voor genot. Dit is wat ik zo leuk vind.

De loop ging rustig het bos in, wat kleine hindernissen onderweg, en dan lekker de berg op. Na een paar kleine muurtjes kwam dan de eerste monkey bar, hoppa genomen en we gaan door. Hierna volgde de Wreck Bag Carry, waar we in nederland zand zakken dragen, kregen we hier een Wreck Bag, deze zak ligt heerlijk in de nek, we mochten ermee berg op, onder bruggetjes door en weer terug naar beneden. Het ging eigenlijk nog best lekker dacht ik zo. We draaiden naar rechts om de Savage Pipe te pakken, een pijp van ongeveer 3 meter waar je door middel van je handen moest voort bewegen, zonder de grond te raken. Ook deze vormde nog niet echt een uitdaging maar je kwam er wel lekker in te zitten. Wat volgde was een lange weg langs het water, hier kwam ik de eerste Nederlander tegen, verstuikte enkel. Even geholpen met naar het water lopen om ze voet wat af te koelen, en daar ging ik weer. De keien ontwijken en door het water, en dan ineens mag je dat ijskoude water oversteken, hoe leuk is dit. Met me twee meter aan lengte stamp ik met gemak door het water en kom ik uiteindelijk bij de Castle aan. Een 9 meter hoge muur waar je overheen moet. Nu heb ik wel iets tegen hoogtes maar op dit moment denk je daar niet aan, hop omhoog. Hierna kwam dan de Destroyer, deze kon ik alleen van filmpjes en de avond ervoor(ik dacht doen we even, en lande verkeerd ja hoor door mijn enkel gezakt). Maar nu zou het allemaal goed gaat, ik kwam aan gelopen, hand in de greep en door. Wauw, in 1 keer erover heen. Wat een dag, daarna de Dragon’s Back, dit is meer een mentaal iets voor de meeste, het springen richting een stang en een schuine wand. Ik klom erop en voor je het wist was ik er voorbij. Het gevoel van een race begon toch wel steeds meer te leven, even over een tire jump en daarna een Irish Table. Het vormde allemaal nog niet de uitdaging waar ik bang voor was. Nee dat was de Monkey Bars die nu kwam. Eerst een end naar beneden, daarna weer omhoog. Maar het lullige is dat als je hier dus lang ben je op het laagste punt voor de helft in het water hang, en met al die mensen op de hindernis was dat geen succes. Ik besloot even te wachten tot er ruimte was en daar gingen we. Waar ik vorig jaar steeds van stang naar stang ging, besloot ik nu een apen swing te maken om zo beneden te komen, en beneden snel mijn benen uit het water, omklemmen en het lichaam omdraaien, zo de helft zit erop nu omhoog. Bijna boven en jawel, gehaald. Wauw, dit voelde toch wel heel goed. Na wat kleine hindernissen en wat eten draaien we weer het bos in. Hier volgt een balans oefening, oe bijna viel ik er hier af maar op het end overgestapt op een andere balk en toch gehaald. Nu snel lekker door het bos in.

Het terrein waar we lopen is echt fantastisch, als je niet geniet van de race kan dat van de natuur. Maar goed , we moeten door, er staat ineens een hele rij voor een hindernis. De Sternum Checker, Dit was een dwars balk waar overheen gesprongen moest worden. De groep was echt groep, denk een mannetje of 25 wat stond te wachten, maar daar had ik geen tijd voor. Om de groep, jump, en erover heen. Ja, dat ging makkelijk. Enkel beneden aangekomen stond daar ineens de Platinum Rig, deze hebben ze ondertussen al drie keer aangepast, waar ik een bel op eind verwachte, moest ik nu dus met beide voeten aan de overkant komen. We begonnen met een verticaal touw, dan een dwars balk, een ring voor je voeten, daarna een balkje die je kon pakken, ik sloeg hem over en pakte meteen de ring erna, om een mooie zwaai te maken naar één van de laatste ringen, gepakt, Yes nu door zwaaien en we zijn er. Wauw, wat een loop, wat een ervaring. En tot nu toe dat bandje nog om mijn pols. Lekker het bos door en ineens was daar de Weaver. Deze hebben we in Nederland ook enkel toen liet ik hem links liggen vanwege mijn been, nu moest ik wel. Maar even kijken hoe we dit gaan doen, en als je dan eenmaal je slag te pakken heb, kom je ook hier gewoon doorheen. De balkjes waren vierkant, dit maakte dat ze kwa grip toch best te doen waren, alleen niet echt comfortabel, haha.
We lopen lekker door, komen op een veld waar een tweede rig staat, maar hoe dan? Deze Rig was gemaakt voor kabouters, de ringen hingen letterlijk op schouder hoogte. Je moest van ring naar ring, dan naar stalen balken om daar onderdoor de gaan. Uit eindelijk heb ik hem gehaald maar vraag mijn niet hoe. Dit werd opgevolgd door een Bucket Carrey, deze emmer, die echt irritant vast houd, mocht je mee nemen een stuk, omdraaien en weer terug. We gingen weer heerlijk het bos in, had ik al gezegd dat het genieten is om hier te lopen. Ondanks dat het heuvel op en weer af is, wauw. We komen bij muurtjes aan, hop, even jumpje en eroverheen. Daarna kregen we de Hoist, een beetje het Raise The Sail principe, geen moeite zakje omhoog en rustig naar beneden. Het enige waar ik op zat te wachten was het apen hang, want dat ging in Nederland toch steeds mis, man man. Maar nee, we kregen eerst touw klimmen, belletje getikt en verder. Heerlijk stijl afdalen met een touw, om daarna door het water te gaan op weg naar een hindernis die voor mij toch heel mooi was. Hij heet Tension, en het is een brug van staalkabels van de ene naar de andere kant. Dit gaf je op deze hoogte zo een mooi uitzicht, wat ik niet doorhad was dat ik de kabel zo een stuk naar beneden trok om comfortabel te lopen dat de vrouw voor mij ineens makkelijk bij de kabel kon. Deze bedankte mij dan ook dat we aan de overkant kwamen. En jaja, ineens was daar het apenhangen, Ik had me voorgenomen me benen stil te houden en gewoon naar de overkant te gaan, wauw ook dit ging eigenlijk best lekker. Nu kwam dan iets wat eigenlijk nergens kan, een hele maar dan best hele stijle berg beklimmen. Met een touw omhoog, als je loslaat had je een probleem. Hier werd ik voor het eerst een beetje duizelig maar geen nood want doorstappen met die handel. Boven aangekomen kon ik even mijn adem pakken om te wachten op Pascale, die hing nog aan het touw op de berg.
We gingen in een drafje weer verder en kwamen bij de glijbaan uit, wat een ding was dit. Hop zitten en gaan. Onderweg naar beneden zie je helemaal niks meer. Uit het water geklommen staat er een schuine muur voor je klaar met een touw eruit. Hop erop en erover, hierna meteen een Sternum Checker, en dan was daar ineens het punt dat ik stuk ging. Tip of The Spear, 6 Touwtjes naast elkaar op een schuine wand, en ga er maar over. Eerst staand geprobeerd, Jezus na drie touwtjes lag ik beneden. Richard, was onderhand gearriveerd en schreeuwde het moment van pakken naar mijn toe, tweede keer weer niks. Ik kwam maar niet tot het vierde touwtje. Ik was te lang. Ik dacht, op de knieën dan maar, mijn knieën er tegenaan gezet, Richard die het moment van overpakken brulde, en ik die reageerde op dat en zo de overkant haalde, nog 1 keer het zelfde recept, en ik had hem gehaald, wauw. Dolblij,richard bedankt nog 3 hindernissen te gaan. 12030360_10153690067906499_3808728490288636932_oSchuine muur, vormt geen probleem hop erover, en dan 12029845_10153690068136499_526044434347480455_oSkull Valley, dit was toch wel zo mooi. Over 5 schedels naar een net, waar je dan onderdoor moet, via twee touwen naar de overkant om dan met behulp van een net naar de overkant de swingen, en zoals ik het type zo gebeurde het ook, waar ik sommige dingen nog nooit eerder had gedaan was ik deze hindernis wel door. Koste mijn wat maar we waren er, nu de half pipe op knallen, ik hoorde mijn naam door de
speakers, viel nog even heel charmant in het net, maar ik haalde het. Ik had gewoon de finish gehaald, met mijn bandje. Man man, uitslag boeide mijn niet, Ik was er geweest. De finish, het bandje, het gevoel was zo mooi. Ik ben er even bij gaan liggen. Mijn knie? Die heb ik niet gevoeld.

 

 

12028624_10153690068221499_4549917684199490693_o

 

Dit was de run van mijn leven.

NO FN LN AGE SEX DIVISION OVERALL DIVP SEXP TIME
printradius 1365 Mark Van Truijen 29 M M25-29 378 68 343 3:32:24

Het resultaat : 68ste van mijn leeftijdsgroep M25-29, 343 Overall Mannen. En een Eindtijd van 3:32:24. Dit gaat er volgend jaar aan. Dan zitten we in de M30 en ik weet waar ik op ga werken. Be Prepared

Be Ready, I Will Be Back Next Year. See You in 2016

Finish photo :) #wcocr2015 finished 80th in my age group #fitdutchies #fitness #ocr #dmm #spartainfit

Finish photo 🙂 #wcocr2015 finished 80th in my age group #fitdutchies #fitness #ocr #dmm #spartainfit

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply