Browsing Category

OCR

Crossfit, OCR, Training, WK OCR

Daar zijn we dan, The Road To OCR

juli 9, 2015
OCR-World-Championships-600x250

Goed, me eerste persoonlijke blog. Ik was van plan op deze website dingen te gaan vertellen over wat ik mee maakte, en hoe ik in mekaar zat. De problemen waar ik tegen aanloop, vandaar ook de url mijnstrijd.nl.

Maar hoe mooi is dan dat je op meerdere fronten een strijd kan leveren, en ik deze nu lever in de sport. Wie had dat ooit gedacht, ik zelf echt niet. Tot op een jaar geleden was ik een beetje leuk aan het fitnessen en had ik voor het eerst een obstakel loop gedaan. En het was raak, ik liep weleens rondjes hard, maar dit was van een andere orde. En toen ik net met me tweede wou gaan starten sneed ik in een auditie zo me pols door, weg brother editie. Ik lag eruit, hoelang geen idee. Stil zitten was er niet bij, ik liet me rijden naar de sportschool om daar toch op de loopband te starten. En na 2 weken al lichte gewichten gepakt. Opgeven was er niet bij, na 4 weken trok ik al aardig aan de gewichten.

Het herstel was begonnen, we gaan er weer voor. Mudmasters in maart dat zou hem worden, de 18 km, de eerste keer dat ik zo een afstand zou gaan lopen. En toen kwam januari, tijdens een deadlift sessie schiet het in me rug, maar we gaan gewoon door. Nadat ik onder de douche geweest was zagen we dat het niet echt lekker zat allemaal. Me romp stond niet meer recht boven me benen, conclusie : Acute spit. En daar zat ik dan weer, met nog 6 weken voor de eerste run. Ik besloot het rustig aan te doen en net voor mudmasters was ik zover dat ik eindelijk een beetje fatsoenlijk kon lopen. Mudmasters heb ik heerlijk kalm gelopen met me vaste loopmaatje van dat moment, en eindigde in 2:10. Toch een leuke tijd na het herstel.

De volgende runs stonden al op de planning, ik zou alle Strong Vikings gaan doen. De mud editie met een groep gelopen en over de 13km een rustige 3 uur gedaan, waar ik zelf van schrok. Je ben gewoon traag met mensen om je heen. De Hills editie was de eerste loop die ik zou gaan doen in me eentje, ik had me daarom ook om laten zetten naar het Wedstrijdvak, ik had al iets gelezen over een WK en hoe vet zou dat zijn. De loop ging aardig, maar helaas door een stomme fout van mezelf eerder die week ben ik als 14e gefinisht. Geen nood, ik zou gewoon harder moeten werken en de water editie moeten pakken. Ik had het parcours toch al gelopen dacht ik. Daar kwam ik toch goed bedrogen uit, waar het parcours ineens omgedraaid was en de loopafstand nu in het begin zat in plaats van aan het eind, daar had deze diesel geen rekening mee gehouden. Ook niet met de hele delegatie internationals die meedeed. 30ste ofzo was het geworden, en me visie en doel waren verder weg dan 2 weken terug. Ik zou harder trainen en in september zou ik me dan kwalificeren, het moest. Alles moest wijken, er werd een Crossxvest aangeschaft, de training werd aangepast, en we starten met Crossfit. En toen kreeg ik de tip, doe de Spartan Race in keulen. Toevallig kreeg ik vrij op me werk, dus het moest zo wezen. Op naar keulen. Waar ik me had ingeschreven voor de Super en de Sprint, 2x schieten moet je toch minimaal 1 kans overhouden. Aangekomen, eten en starten. Nou, heuvels kon ik wel, maar dit was andere koek. Mezelf aardig tegen gekomen tijdens de super en onderweg dacht ik : “Die sprint…. nee die trek ik toch niet meer”. Gefinisht, en na wat te eten en gezelligheid toch de kracht weer verzameld om weer te starten. Deze was zwaar, maar ging goed. Het tempo wat ik had was niet hoog, maar genoeg.

11228532_1157634234253248_79150143049498266_o

Na de races in keulen begint de strijd naar je plek op de ranking, nergens te vinden. Mailen met de organisatie, mailen met de tijdsregistratie, alles kwam uit op niks. En dan ineens is daar via facebook een link naar een page waar alle spartan atleten staan, en daar stond die uitslag. Hoe leuk was het om te zien dat je ineens 8ste was, en 19e. Waar ik met 1x kwalificatie al blij was, had ik er nu 2. Mijn doelen zijn ineens helder. Alles gaat wijken voor Oktober, ik ben aangemeld en goedgekeurd door de organisatie. Me voedingsschema wordt onder de loep genomen, me trainingsschema wordt bijgesteld. Ik ben 29 jaar maar ga vlammen als een 25 jarige. Even een bezoek aan de fysio voor me knie, en we zijn er klaar voor.

Ik zal proberen iedere week een update te geven van hoe en wat, hoe me week er in training en voedsel uit zag. En ik zou het natuurlijk leuk vinden als mensen me volgen.